به گفته کارشناس میراث زمین‌شناختی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور ژئوپارک‌ها؛ ابتکارى نو در بهبود اقتصاد محلی هر کشور است.

به گزارش روابط‌عمومی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، نازنین بدری کارشناس میراث زمین‌شناختی این سازمان در سخنرانی خود تحت عنوان ژئوپارک‌ها؛ ابتکارى نو در بهبود اقتصاد محلی که در نخستین همایش میراث زمین‌شناختی ایران سخن می‌گفت، با بیان این که ميراث زمين‌شناختى بخشى بنيادين از ميراث جهانى است، خاطرنشان کرد: شناخت ميراث زمين‌شناختى هر کشور از مهم‌ترين اقدامات براى ثبت تاريخ زمين‌شناسى و تکامل آن منطقه است.

وی مسائل مربوط به شناخت، آموزش و حفاظت از اين ميراث گرانبها را به عنوان موضوع مهم صنعت ژئوتوریسم (زمين گردشگرى) یاد کرد و افزود: ژئوپارک، محدوده‌ای مدیریت شده مشتمل بر سایت‌های میراث زمین‌شناختی، تحت مفهوم کلی حفاظت، آموزش و توسعه پایدار است.

این کارشناس میراث زمین‌شناختی ژئوپارک‌ها را به عنوان ابتکارى نو در حفاظت از ميراث طبيعى و زمين‌شناختی و توسعه اقتصادى جوامع محلى عنوان کرد که نقش مهمى در توسعه ژئوتوریسم ایفا می‌کنند.

بدری خاطرنشان کرد: در زمینه توسعه پایدار نیز ژئوپارک‌ها از استراتژی‌های خاصی در زمینه بکارگیری انرژی‌های تجدیدپذیر محلی و تولید محصولات سازگار با محیط جهت به حداقل رساندن تاثیرات منفی زیست محیطی برخوردارند.

گردشگرى صنعتى درآمدزا و کم هزينه در جهان

وی با بیان این‌که گردشگرى همواره از صنايع درآمدزا و کم هزينه در جهان و یکی از مقوله‌های مهم در اقتصاد جهانی به شمار می‌رود، تصریح کرد: تمام کشورهای جهان رویکرد ویژه‌ای به توریسم دارند و سعی می‌کنند به نحوی درآمد حاصل از جذب توریسم جایگزین درآمد سایر منابع غیرپایدار شود.

این کارشناس میراث زمین‌شناختی با استناد به آمار و اطلاعات سازمان جهانى جهانگردى و شوراى جهانى مسافرت و گردشگرى یادآور شد: گردشگرى در ٨٣ درصد از کشورهاى در حال توسعه يکى از پنج شغل اصلى و ارز آور و در ٦٠ کشور دنيا (تقريباً يک سوم کشورهای فقير دنيا) عمده‌ترين و اولين منبع درآمد است.

به گفته بدری، در حال حاضر بیش از ٢٤٠ ميلیون شغل در بخش گردشگرى ايجاد شده که ٨درصد از کل مشاغل جهان را به خود اختصاص داده و به عبارت ديگر از هر ١٣ شغل موجود در دنيا يک شغل آن به صنعت گردشگرى و مسافرت باز مى‌گردد.

وی افزود: ژئوتوریسم بعنوان یکی از زیر مجموعه‌های صنعت گردشگری در سال‌هاى اخير با شتاب زيادى گسترش يافته و علاقه‌مندان زيادى را به سوى خود کشيده و نسبت به ديگر رشته‌هاى گردشگرى رشد و توسعه بيشترى را داشته است.

این کارشناس میراث زمین‌شناختی با بیان این‌که ظهور زمین گردشگری بخشی از همگرایی گردشگری طبیعت محور است، خاطرنشان کرد: این علم بر موضوعات زمین و گردشگری پایدار تأکید دارد و بعنوان یک پدیده جهانی نوظهور به شکلی از گردشگری گفته می‌شود که بطور ویژه بر زمین‌شناسی (میراث زمین) و چشم‌اندازهای آن متمرکز است.

ژئوپارک‌ها يک نوآورى براى ترویج فعالیت‌های ژئوتوریسمی

بدری از ژئوپارک‌ها بعنوان يک نوآورى جهت ترویج فعالیت‌های ژئوتوریسمی در سطوح ملی، منطقه‌ای و محلی مطرح یاد کرد و افزود: ژئوپارک طبق تعریف یونسکو، قلمرویی با محدوده‌های کاملاً مشخص با مساحت کافی و پهناور است که برای توسعه اقتصادی منطقه بکار می آید.

به گفته وی شبکه ژئوپارک‌هاى جهانى با پشتيبانى يونسکو (GGN)، در سال 2004 ميلادى شکل گرفت و 17 ژئوپارک از اروپا به همراه 8 ژئوپارک از چين نخستين عضوهاى آن بودند که پراکندگی و گسترش سریع ژئوپارک‌ها روی نقشه جهان نشان‌دهنده استقبال دولت‌ها از فعالیت‌های ژئوتوریسمی در سطح دنیا است به نحوی که در حال حاضر 90 ژئوپارک از 27 کشور جهان در شبکه ژئوپارک‌های جهانی عضو هستند.

این کارشناس میراث زمین‌شناختی مهمترین اهداف راهبردی ژئوپارک‌ها را تشویق به انجام فعالیت‌های اقتصادی عنوان کرد و افزود: ژئوپارک‌ها با افزایش تعداد بازدیدکنندگان، نقش مهمی را در توسعه اقتصادی جوامع محلی بازی می‌کنند که با روی آوردن گردشگران به سمت ژئوپارک‌ها، سرمایه و پول نیز در همان جهت سرازیر می‌شود.

بدری، ایجاد اشتغال و کسب درآمد در جامعه میزبان را از دیگر اثرات اقتصادی تاسیس ژئوپارک‌ها یاد کرد و گفت: ایجاد ژئوپارک‌ها از طریق توسعه صنعت زمین‌ گردشگری به کاهش بیکاری و کسب درآمد منتهی می‌گردد.

وى در ادامه درباره پتانسیل‌های زمین‌گردشگری و ثبت ژئوپارک در ایران با بيان اين که ايران يکى از غنى‌ترين و زيباترين کشورهاى جهان از نظر داشتن جاذبه هاى طبيعى است، تصريح کرد: هر گوشه‌ای از ایران طبيعتى متفاوت نسبت به ساير نقاط دارد و تنوع پدیده‌های زمین‌شناختی ایران کم‌نظیر و در برخی از موارد بی‌همتاست.

به گفته بدرى، قرارگیری مجموعه‌ای از جاذبه‌های تاريخى، معمارى، اجتماعى و فرهنگى چشمگیر در کنار جاذبه‌های طبیعی و زمین‌شناختی منجر شده ایران پتانسیل مناسبی در راستای توسعه زمین گردشگری و ایجاد ژئوپارک دارا باشد.

این کارشناس میراث زمین‌شناختی با اشاره به گفته مطالعات مربوط به تنوع پدیده‌های زمین‌شناختی، ژئوتوریسم و ژئوپارک‌ها از سال 2000 میلادی در سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور آغاز شد، خاطرنشان کرد: نتیجه آن، ثبت نخستین ژئوپارک جهانی ایران و خاورمیانه در جزیره قشم بود که اين ثبت از سوی سازمان منطقه آزاد قشم و به پیشنهاد و با همکاری سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور سرآغازی برای حرکتی گسترده در کشور به منظور شناخت و معرفی مناطق دارای توان ثبت ژئوپارک‌های جدید بود.

وى در ادامه با اشاره به انتشار نخستین اطلس توانمندی‌های ژئوپارک و ژئوتوریسم ایران توسط علیرضا امری‌کاظمی، يادآور شد: در اين مجموعه مهم‌ترین ژئوسایت‌های کشور به همراه عکس‌های پرشمار و نقشه‌ها و اطلاعات گوناگون معرفی شدند.

نازنين بدرى، با اشاره به اهمیت اقتصادی ژئوپارک‌ها در سطح منطقه‌ای و ملی، برنامه‌ریزی‌های کوتاه و بلند مدت بر پایه تحقیقات و پژوهش‌های علمی جهت شناسایی و معرفی پدیده‌های زمین‌شناختی و همچنین فرهنگ‌سازى و ترويج مفاهيم مرتبط با زمين گردشگرى و ژئوپارک از طریق آموزش‌های اصولی را از گام‌های اساسی در این زمینه ياد کرد.

به گفته این کارشناس میراث زمین‌شناختی همکاری‌های بین سازمان‌های ذیربط در راستای ثبت ژئوپارک جهت حفاظت از میراث گرانبهای زمین‌شناختی ایران و بهره‌برداری از آنها جهت توسعه همه جانبه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز لازم و ضروری است.

وى در پايان تاکيد کرد: معرفی و تاسیس ژئوپارک، علاوه بر حفاظت از میراث زمین‌شناختی و انتقال آن به نسل آینده، اثرات اقتصادى چشمگيرى به صورت مستقيم و غير مستقيم برای جامعه میزبان و در سطحی بالاتر برای کل کشور بدنبال خواهد داشت.

به نقل از http://www.gsi.ir